Wpisy w blogu RSS FEED PAGE TITLE CATEGORY

Historia jednego pisarza

torrrment — Thu, 14 Aug 2008 08:28:34 +0100

Ostrzeżenia: pesymizm, bardzo dużo pesymizmu;

NOTKA: tekst został napisany między w 2005 roku, w lipcu 2006
przechodził wstępne przeróbki, by w końcu w kwietniu 2007 roku zostać
wyszlifowanym do formy ostatecznej, mnie nie zadowalającej, jednak na tyle
znośnej, by ujrzeć światło dzienne. (ostateczne poprawki zostały wprowadzone w sierpniu 2008 - przyp. autor)

Tekst okazał się o tyle trudny do popełnienia, że dotyczy pewnego momentu w
moim życiu, do którego wolałaCzytaj dalej...

Wywiad

torrrment — Fri, 27 Jun 2008 14:21:46 +0100

typ: stand-alone story, science-fiction.

Ostrzeżenia: pesymizm (bo tego rodzaju rzeczy mogą zrażać)

Beta: Yaga of Grey Wood;

Podsumowanie: jedyny wywiad, jakiego udzieliła Kina;

Nota autorska: tekst jest częścią większego opowiadania.

(rękopis z jedynego udzielonego przez Kaedę wywiadu. Zapisów na
kryształach nie znaleziono. Właściciel i autor zginął w niewyjaśnionych
okolicznościach. Zadawane pytania okazały sie byćCzytaj dalej...

Angela Blackie

Madri — Sat, 10 May 2008 14:54:39 +0100

-Będziesz na kolacji?- zapytała Marta.

-Postaram się.

Krzysiek siedział do niej tyłem i zakładał buty. Codzienny widok który zdążył się
już wyryć w jej pamięci. Czasami przyłapywała się na tym, że nie mogła
przypomnieć sobie jego twarzy. To nie była wina Krzyśka. Jej też nie. Od dawna
żyli obok siebie, a nie ze sobą.

-Marta, zrobisz coś dla mnie? Podrzucisz te papiery? Dzisiaj masz zdaje się
rozmowę, będzie ci po droCzytaj dalej...

Kobieta w deszczu

Tańka — Tue, 12 Feb 2008 17:58:22 +0100

Idę pod ulewnym deszczem, nie widać całkowicie nic w odległości wyciągniętej ręki. Przemokłam na wylot, zimno mi, okropny chłód dociera do kości nie mam siły się poruszac. Dokąd idę? Nie wiem... Ślisko, upadłam...Ziemia chłodna, zimniejsza od deszczu... Odwracam się...dokąd iść dalej? Punktów orientacyjnych niema. Niema w ogóle nic. Tylko chłodne strumCzytaj dalej...

Anioł czy złudzenie? (cz.2)

Forgotten Elf — Sat, 17 Nov 2007 09:06:50 +0100

Budzę się z potwornym bólem głowy. Jedno spojrzenie na budzik wystarcza mi, abym zobaczyła, że zaspałam. Skoro nie budzik, to co? Przez szum wewnątrz czaszki przebija się skamlenie psa. No tak, nikt inny go nie wyprowadza. Wstaję z trudem. Szukając tabletki przeciwbólowej, próbuję sobie przypomnieć, co śniło mi się tej nocy. Nic, pustka. A jednak wrażenie, że podczas godzin nocnych nawiedzały
mnie jakieś obrazy, nie opuszcza mnie. Słyszę cichutki pisk. Mój
porośnięty sierścią przyjaciel domaCzytaj dalej...

Kłamstwo jest czasem dobre czasem złe.

Forgotten Elf — Thu, 08 Nov 2007 14:49:59 +0100

Kłamstwo
jest zadziwiająco popularne. Rozmaite badania psychologów ukazuję, iż kłamiemy
nawet 2 razy dziennie, a mimo tego wymagamy od innych prawdy i szczerości,
potępiamy oszustów. Lecz największa słabość ludzkiej natury polega na tym, że
stosunkowo bardzo łatwo nas okłamać.

To sprawia wrażenie, że
miejsce kłamstwa w komunikowaniu się z drugim człowiekiem jest trwałe i
konieczne. Czasem można się zastanawiać dlaczego ludzie tak chętnie uciekają do
okłamywania. Nie jest to jednak Czytaj dalej...

Miłość w sieci.

Forgotten Elf — Thu, 08 Nov 2007 14:38:32 +0100

Dziwne
wydawałoby się, że kobiety zaczynają przez Internet szukać ideału mężczyzny
niczym z powieści Wiśniewskiego. Ale zbliżają się przecież zimowe, ciemne
wieczory. Gdzie samotna kobieta je spędza we współczesnych czasach jak nie przy
komputerze?

Śnieżne zamiecie, zimny mroźny wiatr. Nie chce
się opuszczać ciepłego mieszkania. W domu nie czeka nic poza kotem albo
kanarkiem w klatce. Ewentualnie znudzony już partner. Kobieta szuka przygody.
Zapełnienia samotności, która czuje. Stawia Czytaj dalej...

Pewna samobójczyni

Forgotten Elf — Thu, 08 Nov 2007 14:36:59 +0100

Wtedy w
dwutysięcznym piątym po burzy z K. poznałam raz jakąś dziewczynę na czacie.
Byłam wtedy sama. Gadałam z nią może dwa razy. Nie widziała nawet mojego
zdjęcia, ani ja jej. Dzwoniła raz, aby tylko się upewnić, że jestem tym, za
kogo się podaję.

Odnalazłam kartkę z zapisanymi smsami. I
obok był tylko jej pseuodnim jakiego używała. Teraz mi się przypomniało...
Owszem... Rozmawiałam tylko dwa razy z nią na komunikatorze. Aż tu pewnego dnia
od około dwudziestej drugiej dostaje serCzytaj dalej...

Kolejne przemyślenia.

Forgotten Elf — Thu, 08 Nov 2007 14:28:48 +0100

Zdawałoby się, że po tym wszystkim nic nie będzie w
stanie obudzić choćby iskierki nadziei. Jednak żyję, nie umarłam. Nie skamieniałam.
Dusza posklejana mimo smutnych wspomnień.

Choć to była nadzieja
ulotna, to była. Zaistniała. Czasem zastanawiam się ile osób ze złamaną duszą i
sercem nie podnosi się. Zdawałoby się, że każdego spotyka taki poranek czy
wieczór, gdy poczuje ten płomień w środku. Taki malutki niewinny płomień, który
przyCzytaj dalej...

Zielone oczy

`eve` — Tue, 30 Oct 2007 01:00:00 +0100

Stała całkiem nago, na wpół zanurzona w chłodnym nurcie powolnej rzeki. W wodzie do pasa, z rozpuszczonymi, długimi włosami i jędrnymi piersiami, sterczącymi wyzywająco, prowokacyjnie na brunatnym torsie. Słońce ledwo zaczynało się wyłaniać: była to jej ulubiona pora kąpieli w zatoce, którą brała codziennie od bardzo dawna.

Czytaj dalej...

Głos rozsądku

`eve` — Thu, 11 Oct 2007 10:07:23 +0100

Przyszła do niego nad ranem.

Weszła bardzo ostrożnie, cicho, stąpając bezszelestnie, płynąc przez
komnatę jak widmo, jak zjawa, a jedyny dźwięk, jaki towarzyszył jej
ruchom, wydawała opończa, ocierająca się o nagą skórę. A jednak ten
właśnie nikły, ledwie słyszalny szelest zbudził wiedźmina, a może tylko
wyrwał z półsnu, w którym kołysał się monotonnie, jak gdyby w bezdennej
toni, zawieszony pomiędzy dnem a powierzchnią spokojnego morza, pośród
falujących leciutko pasemek morszczynuCzytaj dalej...

Wspomnienie - Post Scriptum

sherilyn — Mon, 27 Aug 2007 23:52:14 +0100

From: karina@webpro.pl

Date: 2004-06-18 15:13:19

To: zuzanna.wisniew@cherryontop.com

Subject: zuza...

Zuza, błagam cię...
Pozwól mi wytłumaczyć.

Wiem, że
potwornie ciebie zraniłam, wiem, że nie zasługuję na kolejna szansę.

Spróbuj mnie
zrozumieć... Wiem, że on był ciężko chory, wiem, że był twoim przyjacielem.

Ale
byłam tak potwornie zazdrosna! Zazdrosna o każdą chwile, którą mu poświęcałaś,

o każde twoje słowo, o każdy twój uCzytaj dalej...

Wspomnienie V

sherilyn — Sun, 26 Aug 2007 14:42:26 +0100

Budząc się obok Zuzanny,
nie byłam do końca pewna, czy nie śnię. Leżałam z twarzą wtuloną w jej szyję, ciałem
przylegając do jej pleców. Bałam się ruszyć, żeby jej nie obudzić, chciałam, żeby
jak najdłużej pozostała przy mnie. Delikatnie przylgnęłam nosem do jej szyi, tuż
za uchem, i odetchnęłam głęboko, przymykając oczy. Zapach Zuzanny wypełnił moją
świadomość, a otaczający nas świat przestał istnieć.

Miałam wcześniej inne
kobiety, można nawet powiedzieć, że było ich wiele. Nie lubCzytaj dalej...

Wspomnienie IV

sherilyn — Sat, 25 Aug 2007 18:21:41 +0100

-Nieźle
świrujesz, powiedziała z przekąsem Ewa.

-Przestań się ze
mnie nabijać, odparłam z pretensją.

Ewa pokazała mi
język, po czym zapatrzyła się chwilowo w przestrzeń. Miewała takie zawieszenia,
śmiałam się z niej czasami, że jej się system operacyjny zacinał. Ale dziś nie
było mi do śmiechu. Byłam spięta do granic wytrzymałości, i spotkanie z Ewą
miało mnie uspokoić. Ewa wcale nie wywiązywała się ze swojego zadania, wręcz
przeciwnie, pogłębiała moja niedolę, porównując mCzytaj dalej...

Wspomnienie III

sherilyn — Sat, 25 Aug 2007 10:58:02 +0100

Minął kolejny miesiąc,
podczas którego widywałam się z nią nawet kilka razy w tygodniu. Nie musiałam już
szukać klientów, Zuzanna dołączyła mnie do zasobu swoich fachowców na zasadzie freelance,
co sprawiło, że zasypywano mnie propozycjami pracy. Większość projektów oddawałam
jednak w dalszym ciągu samej Zuzannie. Miałam cichą nadzieję, że robi to
specjalnie, żeby mnie przy sobie zatrzymać, ale nie byłam pewna, czy to nie był
jedynie stwór mojej własnej wyobraźni. A wyobraźni mi wtedy nie Czytaj dalej...

Wspomnienie II

sherilyn — Sat, 25 Aug 2007 00:58:16 +0100

Powracałam do
niej myślami już drugi miesiąc, kiedy pewnego dnia, odbierając telefon,
ponownie usłyszałam jej glos.

-Karina? Mówi
Zuzanna Wiśniew.

-Witam.

Momentalnie
miałam przed sobą wizję jej osoby z tamtego listopadowego dnia. Serce podeszło
mi do gardła, i poczułam nagły skurcz żołądka. Rany, co się ze mną dzieje? Czy
te jej pończochy wywarły na mnie aż takie wrażenie? Nie nadążałam za własnymi
emocjami, wywołanymi przez głos tej nieznanej kobiety.

-ChciałCzytaj dalej...

Wspomnienie I

sherilyn — Fri, 24 Aug 2007 17:03:41 +0100

Wszystko, co dotyczyło
Zuzanny, było niezwykłe, włącznie z naszym pierwszym spotkaniem. Pamiętam je
doskonale, chociaż miało ono miejsce już dobre kilka lat temu. To był wtorek. Zwyczajny, listopadowy wtorek, który nie zapowiadał się niczym niezwykłym, szczególnie,
że wczesnym rankiem obudziła mnie kolejna poranna kłótnia sąsiadów zza ściany. Byłam
półprzytomna, bo do drugiej nad ranem szlifowałam ostatki zamówionego przez
klienta projektu strony internetowej, a kłótnia sąsiadów nie wniosłaCzytaj dalej...

Chryzantemy

`eve` — Fri, 03 Aug 2007 11:36:34 +0100

John Steinbeck

Wiszące wysoko zimowe mgły, szare jak flanela, odcięły dolinę Salinas od nieba i od reszty świata. Siedziały na szczytach niby szczelna pokrywa czyniąc z wielkiej doliny nakryty gar. W dole, na szerokim równym dnie, pługi farmerów wgryzały się w ziemię głęboko i cięte lemieszem czarne skiby lśniły jak metal. Za rzeką na ranczach u stóp wzgórz żółte ścierniska zdawały się pławić w bladym, zimnym blasku, choć teraz, w grudniu, nie było już słońca w dolinie. Gęste zaCzytaj dalej...

Śliczna dziewczyna

`eve` — Fri, 03 Aug 2007 10:42:22 +0100

MAREK HŁASKO

Była to rzeczywiście śliczna dziewczyna. Ludzie przychodzący do tego parku - nawet tacy, którzy czynili to od wielu lat - nie pamiętali, aby zjawiła się tutaj kiedykolwiek choć jedna taka, która mogłaby stanąć koło niej. Ta dziewczyna podrywała wiarę w materialność świata; przechodzący obok ławki, na której siedziała, doznawali wrażenia, iż przeszli pięć kroków w innym świecie. Nawet staruszek, od lat łażący tędy z laską zakończoną szpikulcem, otworzył usta i szedłCzytaj dalej...

Coś może się tak strsznie rozpaść...

Forgotten Elf — Thu, 21 Jun 2007 08:03:38 +0100

Kiedy byliśmy dziećmi chcieliśmy, aby świat z bajek
książek był naokoło nas. Żeby dobro wygrywało ze złem zawsze. Czytając jakąś
fantastyczną powieść myślisz sobie, że możesz wejść w ten świat, który istnieje
wewnątrz książki, w słowach. Jednak każdego, myślę, w jakiś sposób przytłacza
to, że to nie jest możliwe. Że świat nigdy nie będzie taki, że dobro zawsze
wygra. Magii nie ma. Ludzie w strachu przed tym obcym i tak naprawdę złym,
brutalnym światem robią różne rzeczy. Walczą albo uciekaCzytaj dalej...