społecznosc kobiety społeczność kobiet - PIEKIELKO.info

Porozmawiajmy o seksie... 1. Jeśli Seks z partnerką nie daje ci satysfakcji, a jedynie męczy i drażni, powiedz jej o tym otwarcie, a nie dąsaj się nie wiadomo o co. 2. Seks to sprawa intymna i taka też powinna być rozmowa. Najlepiej w łóżku, kiedy leżycie przytulone do siebie. Słowa wypowiadane szeptem, w ciemności, mają szczególną moc, a poza tym są odważniejsze. 3. Nie żądaj, lecz proponuj, zachęcaj. Nigdy nie mów z agresją w głosie i nie oskarżaj partnerki o nieudolność, niechęć i brak uczuć. Może jest jakiś powód spadku erotycznej formy, którego nie znasz, więc zapytaj. 4. Nie krytykuj, nie ośmieszaj i nigdy jej nie porównuj z innymi kobietami. 5. Zrezygnuj z formy "ty" na rzecz formy "my". Zamiast mówić: "powinnaś, musisz, postaraj się, spróbuj", mów: "powinnyśmy, musimy, spróbujmy"- nawet wtedy, kiedy naprawdę tak nie myślisz. W ten sposób dajesz do zrozumienia, że też czujesz się odpowiedzialna za to, co dzieje się w waszej sypialni. 6. Nie przejmuj się zanadto słowami i terminologią. Im więcej swobody, naturalności, a nawet żartu, tym lepiej. To ma być czuła, bardzo osobista pogawędka, a nie nadęty wywód roztrząsający wasze życie erotyczne. A może wymyślicie wspólny kod, którego używać będziecie tylko w sypialni? 7. Zachęcaj partnerkę do wyrażenia własnego zdania i słuchaj uważnie tego, co mówi. Jej potrzeby są równie ważne jak twoje. Pamiętaj, że kompromis jest mądrością, a nie klęską. 8. Jeśli chciałabyś, żeby partnerka pieściła cię w jakiś szczególny sposób, a słowa nie przechodzą ci przez gardło, to poprowadź jej rękę lub ułóż się w określonej pozycji. To też jest forma rozmowy, chociaż nie ma w niej żadnych słów. 9. Uzmysłów sobie, że warto rozmawiać o seksie. To nieprawda, że rozmowa jest bardziej "nieprzyzwoita" niż sam seks. Wymiana intymnych myśli rozgrzewa, pobudza wyobraźnię, podnieca, nastraja i jako taka może być uważana za swoistą i bardzo skuteczną grę wstępną. 10. Jeśli w twoim związku pojawiły się problemy poważniejszej natury i mimo chęci nie możecie dać sobie same rady, to koniecznie skorzystajcie z fachowej pomocy seksuologa. To żaden wstyd! Ale i w takim wypadku trzeba zachować się mądrze i taktownie. Nie można powiedzieć partnerce: "Idź do lekarza i zrób coś ze sobą", bo to brzmi jak okrutne oskarżenie i napiętnowanie. Musicie to zrobić razem. Czy według Was to co powyzej to wystarcza? Czy moze macie inne, własne przemyślenia i doświadczenia, którymi możecie się podzielić? .

To co napisałaś eve to bardzo cenne rady i sądzę, że wielu parom, które przechodzą kryzys w sypialni się one bardzo przydadzą. Ja ze swojej strony mogę jedynie dodać, że zrozumienie problemów partnera zrozumieniem, ale trzeba się też uzbroić w cierpliwość. To właśnie cierpliwości nam najczęściej zaczyna brakować. I choć na początku mamy dobre zamiary, staramy się, szukamy różnych rozwiązań w końcu w pewnym momencie mamy tego dość. W moim życiu był taki okres, że nie układało mi się w łóżku. Nigdy jednak nie obwiniałam o to partnerki ani siebie. Miałam to szczęście, że trafiłam na bardzo wyrozumiałą kobietę, była dla mnie oparciem w tych trudnych chwilach i choć to ja w pewnym momencie byłam już zgodna odpuścić ( cieszyłam się, że to jej było dobrze ) ona nie dawała za wygraną. W końcu się nam udało zażegnać kryzys........a odpowiedzialnym za wszystkie niepowodzenia w łóżku okazał się stres. Problemy rodzinne, finansowe itd, nawet w łóżku o nich nie zapominałam. A mówią ludzie, że ponoć idzie się do łózka, aby się właśnie odstresować. Jak widać nie w moim wypadku. A więc powtarzam raz jeszcze cierpliwość razy 3.

Jeszcze coś: nie przerywaj - nawet jeśli uważasz że wiesz lepiej. Może się okazać że twojemu partnerowi/partnerce wcale nie chodzi o to o czym ty myślisz. Ciągle się o to kłóce z moim lubym - on mi ciągle przerywa... :/