| WINO |
|
|
| Wpisała: weronika | |
 Dobre wino i ładna kobieta to dwie miłe trucizny ... czy aby na pewno ?Historia: Wino pochodzi z Kaukazu. Uprawą winorośli zajęto się najpierw w Azji Mniejszej, a następnie w Grecji i Italii, skąd wraz z rozrostem Imperium Rzymskiego rozpowszechniła się na terenach dzisiejszej Francji, Hiszpanii, Portugalii, w Dalmacji i północnej Afryce. Wyraz wino to pożyczka z łaciny, starożytni Rzymianie nazywali ten płyn vinum. Dalsza etymologia jest niepewna: w łacinie vinum jest wyrazem obcym, ale źrodła zapożyczenia nie znamy. Może to być bardzo wczesny import z greki (gdzie wino nazywa się ojnos), albo też, co bardziej prawdopodobne, i łacina i greka zaczerpnęły wyraz z jakiegoś wspólnego, a nieznanego nam źrodła. Wino było elementem zarówno codziennej diety, jak i uroczystości religijnych starożytnego świata. Do konsumpcji mieszano je z wodą w proporcji od 1/5 (1 część wina plus 4 części wody) do pół na pół. Wino zainspirowało zarówno pogańskie bachanalia, jak i kielich chrześcijańskiej Komunii. Pierwszym chrześcijańskim patronem miłośników wina był św. Marcin z Tours, urodzony w Sarabii (dziś Szombathely). Święci Urban i Wincenty zostali głównymi patronami właścicieli winnic i winiarzy. Benedyktyni z Château-Prieuré w Pommiers zapoczątkowali w średniowiecznej Europie uprawę winnic i produkcję wina przeznaczonego na sprzedaż głównie w rejonie Bordeaux oraz w takich miejscach jak Clos de Vougeot czy Côte de Beaune w Burgundii. Tradycję kultywowali benedyktyni z Cluny - w rejonie Côte-d'Or w pobliżu Mâcon, oraz cystersi z Nuits-Saint-Georges. Sztukę produkcji wina alkoholizowanego zapoczątkowały benedyktynki z opactwa FéCamp oraz kartuzi z klasztoru w Delfinacie. Europejska strefa winnic przecina kontynent na dwie części. Na północy rozciąga się wzdłuż linii Loary, przez Szampanię do Mozeli i Nadrenii, a stamtąd na wschód ku dolinom nad Dunajem, i dalej w stronę Mołdawii i Krymu. Jest bardzo niewiele okręgów znanych z dobrego wina, które kiedyś nie należały do cesarstwa rzymskiego. Winnice bałkańskie w Serbii, Rumunii, Bułgarii i Grecji - tępione przez przeciwnych piciu alkoholu Turków osmańskich - są równie stare jak winnice Hiszpanii, Francji czy Włoch. W wieku XVI i XVII w Polsce wina z obszaru Węgier (najpopularniejsze w owym czasie – stąd powiedzenie nullum nisi Hungaricum = nic poza węgierskim) zwano węgrzynami, czasem madzarami, niemal równie popularne było wino pochodzące z okolic greckiego miasta Malwazja zwane w Rzeczposopolitej małmazją. W XVI wieku Lwów był znany jako jeden wielki skład małmazyi. Znane były również wina hiszpańskie: alikanty, madery, malagi czy seki. Wg wartości i smaku wina dzielono wówczas na główne, podgłówne, połowiczne, lekkie i wytrawne, popularne stołowe, czy tzw. stare. Ciekawostki :
Rodzaje : Wina produkowane są z soku z winogron, który uszlachetnia się poprzez proces fermentacji i dzieli się na:
które dodatkowo mogą być słodkie, półsłodkie, półwytrawne i wytrawne, w zależności od zawartości cukru w końcowym produkcie. Wina zawierają najczęściej od 8% do 14% alkoholu. Niektóre mocne wina z Kalifornii, słonecznych regionów Francji, jak też Węgier osiągają nawet do 16%, jednakże nigdy nie przekraczają granicy 16,5% w której to obumierają drożdże.
Producenci :
Tyle podstawowych wiadomości i ciekawostek... ale wino oprócz walorów smakowych i towarzyskich posiada również walory lecznicze.
Pozytywny wpływ umiarkowanego i regularnego spożywania wina gronowego na organizm człowieka znany jest już od czasów starożytnych. W Mezopotamii znak pisma klinowego oznaczający wino i życie był taki sam. Również w starożytnym Egipcie wino było składnikiem wielu medykamentów leczących źle gojące się rany, zaparcia, choroby żołądka, wątroby i jelit. Naukowe podstawy terapii winem stworzyli jednak dopiero lekarze starożytnej Grecji. Polecali wino jako środek przeciwbólowy, wzmacniający, przeciwgorączkowy i uspokajający. Według ojca medycyny, Hipokratesa: Wino jest rzeczą cudownie przeznaczoną dla człowieka, jeżeli zdrowy lub chory będzie je pił umiarkowanie i w stosownej porze. Średniowieczna medycyna, również w Polsce, uważała wino za bardzo skuteczny środek na wzmocnienie, a także jako lekarstwo w chorobach układu trawiennego oraz gardła. Szczególne znaczenie wina w lecznictwie potwierdzał fakt utrzymywania winnic przez niektóre szpitale. Przypadki takie znane były również w średniowiecznej Polsce. Pozytywny wpływ wina gronowego na organizm człowieka, potwierdza także współczesna medycyna. Regularne spożywanie, zwłaszcza wina czerwonego, przeciwdziałając miażdżycy, zmniejsza ryzyko zawału serca i udaru mózgu. Zalecana przez lekarzy przeciwzawałowa dawka polopiryny zawiera taką samą ilość salicylanów, jaka znajduje się w 0,5 l wina. Potwierdza się również pozytywne działanie wina na układ trawienny, nerwowy i hormonalny. Wino wzmaga działalność tzw. przeciwutleniaczy, przez co spowalnia procesy starzenia się organizmu i może uchronić przed rozwojem nowotworu. Współczesne badania udowadniają także wyraźne bakteriobójcze działanie wina. W dietetyce wino gronowe uznawane jest za najzdrowszy i najbardziej higieniczny napój, który najlepiej uzupełnia potrawy spożywane przez człowieka
W skórkach ciemnych winogron znajduje się flawon resveratrolu, jego stężenie rośnie w czasie fermentacji. Związek ten ma silne właściwości przeciwnowotworowe i wysoki poziom jego aktywności obserwuje się w czerwonych winach. Warto też wspomnieć o aspektach psychicznych związanych z umiarkowanym piciem wina. Udowodniono, że wpływa ono łagodząco na stres i z tego powodu zalecane było przez filozofów i lekarzy od czasów średniowiecza. Dodatkową zaletą wina jest spożywanie go głównie do posiłków, co umożliwia korzystniejszy metabolizm zawartego w nim alkoholu.  Grupa duńskich naukowców śledziła zmiany kliniczne u 13250 osób, pomiędzy 30. a 60. rokiem życia, podzielonych na grupy: abstynentów, konsumentów wina, piwa i napojów wysoko procentowych. Konsumenci piwa i napojów spirytusowych podlegają zależności związanej z piciem alkoholu, nieco zmniejsza ono ryzyko chorób naczyniowych serca, ale zwiększa ryzyko marskości wątroby jeżeli przekroczy się trzy szklanki piwa dziennie.Natomiast picie wina zmniejsza o 56% śmiertelność wywołaną chorobami serca i naczyń, a o 50% zgonów na skutek innych chorób. W Danii po wkroczeniu do Unii Europejskiej wskaźnik śmiertelności na skutek chorób wieńcowych spadł o 30%, co najprawdopodobniej jest następstwem 70% wzrostu spożycia wina w tym kraju. W sposób najbardziej widoczny, prawie natychmiastowy, spożycie wina wpływa na układ trawienny człowieka. Wino, wzmagając wydzielanie soków i enzymów, poprawia apetyt. Osoby z niedokwasotą powinny pić wino kwaśniejsze, a z wyraźną nadkwasotą wino zawierające więcej garbników, które osłaniają błonę śluzową żołądka i nie dopuszczają do wzmożonego wydzielania kwasu solnego. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że wino zawierając w przewadze takie pierwiastki, jak potas, wapń, magnez i sód, ma bardzo wyraźne działanie zasadotwórcze. Stwierdzono również, że zwiększając wydzielanie enzymów trawiennych, poprawia wchłanianie przez organizm krwiotwórczej witaminy B12. Dlatego też wino, zwłaszcza czerwone (zawierające więcej żelaza), jest polecane w leczeniu niedokrwistości (anemii). Z powyższych względów regularne spożywanie wina jest szczególnie polecane osobom z niewydolnością układu pokarmowego. Wino, zwłaszcza czerwone, pomaga w strawieniu tłustych potraw. Wina młode pobudzają pracę jelit, mają lekkie działanie rozwalniające, przez co ułatwiają wydalanie. Zakrojone na szeroką skalę badania naukowe na ten temat, zapoczątkowały w 1974 roku obserwacje kalifornijskich lekarzy. Badając dużą liczbę pacjentów zauważyli oni, że zawał serca w znacznie mniejszym stopniu występował u ludzi umiarkowanie spożywających alkohol niż u abstynentów. Według statystyk francuskich naukowców, częstotliwość występowania chorób układu krążenia wśród populacji krajów spożywających więcej wina (Francja, Hiszpania, Portugalia, Włochy), jest ok. 30% niższa niż w krajach północnych, o większej konsumpcji produktów mlecznych (Wielka Brytania, Irlandia, Szwecja, Norwegia, Finlandia, Dania). Również mniej zachorowań na Serce zdarzało się w rejonach o większym spożyciu wina czerwonego. Profilaktyczne i lecznicze działanie wina w przypadku chorób układu krążenia jest bardziej złożone i należy go rozpatrywać na kilku płaszczyznach. Przede wszystkim zawarty w winie alkohol (choć nie tylko), rozszerza naczynia krwionośne, zwiększając przepływ krwi przez naczynia wieńcowe i włosowate. Wpływa również w bezpośredni sposób na obniżenie ogólnego poziomu cholesterolu.
Wino pobudza pracę trzustki, nadnerczy, tarczycy i gruczołów płciowych, co powoduje wzrost energii i aktywności życiowej. Pobudzenie pracy trzustki wpływa na lepszą przemianę białka, cukrów i tłuszczów. Jak wykazały liczne badania, u osób regularnie pijących wino rzadziej występuje kamica żółciowa i nerkowa. Regularne wypijanie ok. 200 ml wina dziennie, zmniejsza ryzyko powstawania kamieni nerkowych aż o ok. 40%. Dzięki moczopędnemu działaniu wino zwiększa wydalanie produktów
rozkładu białka, jak mocznik, amoniak oraz kwasy i sole mineralne.  Spożycie umiarkowanej porcji wina wyraźnie oddziaływuje na układ nerwowy człowieka. Działa rozluźniająco, ale równocześnie poprzez zwiększenie ukrwienia mózgu polepsza sprawność umysłu i pobudza wyobraźnię. Zawarte w winie związki fosforu i wapnia mają działanie wspomagające na układ nerwowy. Lampka czerwonego wina wypita przed snem może skutecznie zastąpić najlepszą tabletkę nasenną, chociaż u niektórych ludzi może wystąpić również reakcja odwrotna. Spożywanie natomiast wina rano lub w południe wpływa najczęściej na układ nerwowy pobudzająco. Nawet najmniejszych ilości alkoholu, również w postaci wina, nie powinny spożywać kobiety w ciąży oraz dzieci. W przypadku kobiety w ciąży może to doprowadzić do umysłowego i fizycznego upośledzenia płodu. Natomiast wątroba dziecka nie jest jeszcze przystosowana do przetwarzania alkoholu. Bardzo wrażliwe na alkohol są także komórki mózgowe dziecka. Częste spożywanie alkoholu przez dzieci, nawet w małych ilościach, wpływa negatywnie na ich rozwój fizyczny i umysłowy. Niektórzy twierdzą, że "wino jak miłość uderza do głów". Inni mawiają, że "wino, noc i miłość - nie mogą rozsądnie doradzać." Ale niezaprzeczalnie : lampka tego napoju przy blasku świec i leniwie snującej sie muzyki potrafi zamienić zwykły wieczór w magiczną chwilę a Nas samych unieść i zaczarować intymnością i pożądaniem. (ver.) Najnowsze artykuły:
Starsze artykuły:
|
Wino a zdrowie :