| Cykl: Charaktery - O przebaczeniu |
|
|
Konieczność przebaczenia dotyka niemalże każdego człowieka, każdy bowiem zostaje w jakiś sposób skrzywdzony w ciągu swojego życia. Możemy doświadczać drobnych krzywd czy urazów, ale możemy doznać i takich, które odciskają piętno na całym naszym późniejszym postępowaniu i zachowaniu. Słuchając osób, które zostały w swoim życiu skrzywdzone, niezależnie od rodzaju krzywdy, zauważam powtarzające się prawidłowości w stanach emocjonalnych i sposobach zachowania. W niniejszym rozważaniu chciałbym podzielić się doświadczeniem i refleksjami zdobytymi w pracy terapeutycznej z tymi osobami.Wiele osób próbuje przebaczyć, utożsamiając przebaczenie z zapomnieniem i np. angażuje się w wiele działań po to, żeby nie myśleć o doznanej krzywdzie. Inni próbują wczuć się w motywy postępowania krzywdziciela i dochodzą do wniosków: że sam został zraniony, nie był świadomy tego co uczynił, że miał np. trudne dzieciństwo itp. Bywa również i tak, że nie dostrzegamy w swoim życiu konieczności przebaczenia. Czasami dopiero po wielu latach dochodzimy do wniosku, że właśnie nieprzebaczona krzywda była lub jest przyczyną przeżywanych problemów. A problemy mogą objawiać się w wielu dziedzinach, najczęściej widoczne są w postaci nieumiejętności nawiązania bliskich relacji z drugim człowiekiem. Doznana krzywda daje o sobie znać w postaci agresji do innych – zwłaszcza słabszych, w postaci niezrozumiałego poczucia winy – szczególnie kiedy krzywda została wyrządzona przez osoby najbliższe, w postaci lęku przed ludźmi, mogą pojawiać się także objawy somatyczne, jak: bóle głowy, żołądka itp.
Chcesz przeczytać więcej? zarejestruj się!
|