| Dziwny seks |
|
|
|
Spis treści
Strona 2 z 8 Już Freud podzielił perwersje (takiej nazwy wówczas używano) na odchylenia w zakresie obiektu seksualnego (np. pedofilia, zoofilia) i odchylenia od celu seksualnego (np. Sadyzm, masochizm, ekschibicjonizm). Określenie „odchylenie od celu” było później krytykowane, bo cel – Orgazm nie ulega zmianie, jest przeżywany niezależnie od sposobu realizacji popędu seksualnego. Patologicznej zmianie ulega droga, sposób osiągnięcia orgazmu. Przez lata klasyfikacja dewiacji, zboczeń ulegała zmianie. Do tej pory badacze nie mogą się dogadać, czy pewne zachowania seksualne są patologią czy po prostu odmienną ale równorzędną drogą osiągania satysfakcji seksualnej. Stąd jedni zaliczają do zboczeń Homoseksualizm, transseksualizm, Biseksualizm, a inni się na to oburzają. Procent homoseksualistów w społeczeństwie poddaje w wątpliwość kategorię normy, bo choć jest ich mniejszość to jednak tak znaczna, że doprawdy traktowanie homoseksualistów jako zboczeńców, ludzi chorych (niektórzy mają takie pomysły), wydaje się nieudolną próbą zaprzeczania rzeczywistości. „Chorymi” czyni ich nietolerancja dla mniejszości seksualnych, to, że czują, iż nie ma dla nich miejsca w społeczeństwie. Czy tak samo należy myśleć o biseksualizmie? Tu znowu zdania są podzielone. O ile heteroseksualiści i homoseksualiści mają sprecyzowane preferencje co do płci obiektu seksualnego i przeszli w swoim rozwoju etap, w którym własna seksualność i płeć obiektu miłości są określone i mają znaczenie, o tyle biseksualiści są jak malutkie dzieci, które nie rozróżniają jeszcze płci, jest im wszystko jedno kto jest obiektem miłości i seksu – mężczyzna czy kobieta, byleby KTOŚ był. Transseksualiści z kolei (nie mylić z transwestytami) to osoby głęboko nieszczęśliwe, bo natura dała im ciało inne, niż płeć, jaką się czują. Pewnie oglądaliście jakieś filmy, w których facet pewnego dnia budzi się kobietą, albo kobieta mężczyzną. Zabawne, co? W życiu to nie jest zabawne, stąd transseksualiści, którym nie udaje się operacyjnie i hormonalnie zmienić płci (choć zmieni to ich płeć tylko powierzchownie), przeważnie popełniają samobójstwo. Nie są w stanie wytrzymać w skórze kogoś, kim się nie czują. Homoseksualizm i transseksualizm ma wielu zwolenników teorii biologicznego uwarunkowania i pewne badania to potwierdzają (choć nie da się zaprzeczyć także przyczynom środowiskowym, psychologicznym), trudno więc traktować je jako dewiacje, biseksualizm bardziej wydaje się wypadkową przyczyn psychologicznych z okresu bardzo wczesnego dzieciństwa. Ale czy w związku z tym podpada pod kategorię dewiacji? Nie jestem specjalistą od nietypowych zachowań seksualnych i nie podejmuję się podać jednoznacznej, naukowej definicji dewiacji czy perwersji, na nasz użytek ustalmy sobie jednak: o zboczeniu mówimy, gdy jest to taki sposób realizowania popędu seksualnego, który:
Oczywiście można spotkać osoby, którym udało się znaleźć partnera preferującego ten sam lub uzupełniający się model życia seksualnego (np. sadysta masochistę) i choć nikt się nie czuje pokrzywdzony, z punktu widzenia osoby postronnej, fakt, że ktoś lubi być krzywdzony, nie oznacza, że rzeczywiście nie jest. Natomiast obowiązuje tu zasada, że nie mamy prawa ingerować w niczyje życie seksualne, jeśli dotyczy dwojga dorosłych, w pełni odpowiedzialnych za siebie, świadomych tego, co robią ludzi, jakkolwiek nie podobałoby się nam to, co sobie robią. Natomiast jeśli jedną z tych osób jest Dziecko (osoba poniżej 15 roku życia), osoba upośledzona umysłowo, chora psychicznie lub osoba przymuszana, zniewolona, uzależniona w jakikolwiek sposób nie pozwalający jej na dobrowolne wyjście z tego związku, powinniśmy natychmiast interweniować. |
||