| Homo w UE |
|
|
| Wpisała: (.es) | ||
|
Spis treści
Strona 1 z 16 Sytuacja osób homoseksualnych w sferze prawa pracy w systemie UE
PRAWO WSPÓLNOTOWE A UPRAWNIENIA JEDNOSTKI Prawo wspólnotowe ma pierwszeństwo przed państwowym, a co za tym idzie, sędzia narodowy w razie konfliktu norm ma obowiązek zastosować prawo wspólnotowe. Ma to szczególne znaczenie dla ochrony praw mniejszości seksualnych prawo poprawiające ich sytuację uchwalone na poziomie Wspólnoty będzie skuteczne we wszystkich państwach członkowskich, a na przeszkodzie nie staną długie procesy legislacyjne i skrajny konserwatyzm krajowych ciał ustawodawczych, wykonawczych lub sądowniczych. Prawa te przysługują jednostce także poza prawem publicznym. Trybunał orzekł, przy okazji interpretacji artykułów 48 i 59 (obecnie 39 i 49) Traktatu, że zakaz dyskryminacji nie dotyczy tylko działań podejmowanych przez władze publiczne, lecz rozciąga się również na regulacje wszelkiego rodzaju dotyczące zatrudnienia i dostarczania usług. Zakaz dyskryminacji dotyczy również prywatnych przedsiębiorstw, stowarzyszeń i organizacji spoza sfery prawa publicznego, gdyż ograniczenie tego zakazu od regulacji władz publicznych stwarzałoby ryzyko wprowadzenia nierówności w ich stosowaniu. Możliwość powoływania się na postanowienia Traktatu wobec organizacji prywatnych nie budzi wątpliwości. Natomiast w przypadku zakresu oddziaływania dyrektyw orzecznictwo Trybunału nie jest jednoznaczne. W sprawie Marshall v. Southampton and S.W. Hampshire Area Health Authority(1) TS uznał, że na prawa zawarte w dyrektywach można się powoływać wobec przejawów działalności państwa, a nie organizacji prywatnych. Z kolei w innych sprawach nie czynił takiego rozróżnienia. Stwierdził jednak, że sądy krajowe, stosując prawo krajowe, a zwłaszcza przepisy wprowadzone w celu wykonania danej dyrektywy, muszą interpretować to prawo z uwzględnieniem treści i celu tej dyrektywy. Tak więc, aby w razie niewłaściwego wprowadzenia dyrektywy w życie w danym państwie jednostki mogły powołać się na nią bezpośrednio, dyrektywa powinna stanowić, że odnosi się również do instytucji prywatnych. |
||






Prawo wspólnotowe ma pierwszeństwo przed państwowym, a co za tym idzie, sędzia narodowy w razie konfliktu norm ma obowiązek zastosować prawo wspólnotowe. Ma to szczególne znaczenie dla ochrony praw mniejszości seksualnych prawo poprawiające ich sytuację uchwalone na poziomie Wspólnoty będzie skuteczne we wszystkich państwach członkowskich, a na przeszkodzie nie staną długie procesy legislacyjne i skrajny konserwatyzm krajowych ciał ustawodawczych, wykonawczych lub sądowniczych. Prawa te przysługują jednostce także poza prawem publicznym. Trybunał orzekł, przy okazji interpretacji artykułów 48 i 59 (obecnie 39 i 49) Traktatu, że zakaz dyskryminacji nie dotyczy tylko działań podejmowanych przez władze publiczne, lecz rozciąga się również na regulacje wszelkiego rodzaju dotyczące zatrudnienia i dostarczania usług. Zakaz dyskryminacji dotyczy również prywatnych przedsiębiorstw, stowarzyszeń i organizacji spoza sfery prawa publicznego, gdyż ograniczenie tego zakazu od regulacji władz publicznych stwarzałoby ryzyko wprowadzenia nierówności w ich stosowaniu. Możliwość powoływania się na postanowienia Traktatu wobec organizacji prywatnych nie budzi wątpliwości. Natomiast w przypadku zakresu oddziaływania dyrektyw orzecznictwo Trybunału nie jest jednoznaczne. W sprawie Marshall v. Southampton and S.W. Hampshire Area Health Authority(1) TS uznał, że na prawa zawarte w dyrektywach można się powoływać wobec przejawów działalności państwa, a nie organizacji prywatnych. Z kolei w innych sprawach nie czynił takiego rozróżnienia. Stwierdził jednak, że sądy krajowe, stosując prawo krajowe, a zwłaszcza przepisy wprowadzone w celu wykonania danej dyrektywy, muszą interpretować to prawo z uwzględnieniem treści i celu tej dyrektywy. Tak więc, aby w razie niewłaściwego wprowadzenia dyrektywy w życie w danym państwie jednostki mogły powołać się na nią bezpośrednio, dyrektywa powinna stanowić, że odnosi się również do instytucji prywatnych.