| Homo w UE |
|
|
|
Spis treści
Strona 13 z 16 TWE. Jednakże ograniczenia takie muszą być przez dane państwo stosowane jednakowo do własnych obywateli, jak i obywateli innych państw członkowskich. Tak więc, jeśli państwo dyskryminuje własnych obywateli z powodu orientacji seksualnej tak samo jak cudzoziemców, to prawo wspólnotowe nie ma na to wpływu. Jak dotąd tylko kilka państw członkowskich wprowadziło wyraźne prawne zakazy dyskryminacji homoseksualistów w zatrudnieniu, lub w ogólnym wymiarze. Zastosowanie powyższych ograniczeń musi być także uzasadnione. Państwa dysponują pełną swobodą określania wymogów porządku publicznego w świetle krajowych potrzeb, ale TS ma prawo zrewidować takie uzasadnienie pod względem zgodności z warunkami traktatów i celami UE. Ograniczenia praw fundamentalnych nie mogą być interpretowane rozszerzająco i nie mogą wykraczać poza niezbędną konieczność. Dopuszczalność sankcji w postaci kary pieniężnej bądź eksmisji wobec obywatela danego państwa nie umożliwia wydalenia obywatela innego państwa, gdyż środków tych nie można uznać za równorzędne. (...) Ponieważ prawo swobodnego przemieszczania się ma fundamentalne znaczenie dla Unii Europejskiej i celów leżących u jej podstaw, Parlament Europejski podejmował wiele prób zachęcających do zniesienia tego rodzaju dyskryminacji. W maju 1990 roku Glyn Ford, członek Parlamentu Europejskiego, wezwał Komisję do przyznania, że dyskryminacja lesbijek i Gejów jest przeszkodą w osiągnięciu trzech kluczowych celów Wspólnoty: swobodnego przepływu osób, stworzenia wewnętrznego rynku bez granic oraz harmonizacji praw państw członkowskich(12). Również Jacques Delors przyznał, że taka dyskryminacja utrudnia osiągnięcie pewnych celów, zwłaszcza wolnego przepływu osób. (...) Również Komisja uznała ostatnio, że najbardziej dyskryminowane grupy mają trudności z integracją społeczną, szczególnie w kwestii dostępu do rynku pracy. Planowane dyrektywy zakazujące wszelkiej dyskryminacji mają na celu zmienić ta sytuację, by obywatele mogli w pełni wykorzystać swoje możliwości w znaczeniu ekonomicznym i społecznym. W związku z tym przedsiębiorstwa, które nie posiadają przepisów zakazujących dyskryminacji, będą musiały dopasować się do nowych wymagań (na przykład poprzez szkolenie personelu)(13). |
||