| Homo w UE |
|
|
|
Spis treści
Strona 5 z 16 Trudność interpretacji szczególnie wyraźnie ujawniła się w sprawie Grant v. SWT(5), która ostudziła rozbudzone nadzieje, na powrót ograniczając artykuł 119 (141) TWE do tradycyjnego, ortodoksyjnego poglądu. W sprawie tej przedsiębiorstwo kolejowe South-West Trains Ltd udostępniało ulgi przejazdowe małżonkom i partnerom swoich pracowników. Ulg tych odmówiono homoseksualnej partnerce jednej z pracownic, Lisy Grant. Pani Grant, która mieszkała ze swoją partnerką Jillian Pacey przez ponad dwa lata, złożyła skargę do sądu pracy zarzucając bezpośrednią dyskryminację ze względu na płeć. Przedmiotowym przepisem była klauzula 8 Staff Travel Facilities Privilege Ticket Regulations. Zgodnie z nią pracownikowi przysługiwały uprzywilejowane bilety dla jego lub jej prawnego małżonka lub małżonka przeciwnej płci w prawie zwyczajowym, czyli konkubina, pod warunkiem, że znaczący związek trwał co najmniej dwa lata. Sąd pracy w Southampton zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem, czy odmowa pracodawcy stanowiła naruszenie artykułu 119 (obecnie 141) Traktatu, Dyrektywy 75/117 z 1975 roku(6) i Dyrektywy 76/207 z 1976 roku(7), a więc czy stanowiła dyskryminację ze względu na płeć, a także czy dyskryminacja ze względu na płeć obejmuje dyskryminację ze względu na orientację seksualną pracownika. Trybunał musiał też rozważyć, czy prawo wspólnotowe wymaga od pracodawcy, aby uznawali związki tej samej płci za równoznaczne ze związkami i małżeństwami heteroseksualnymi. |
||