społecznosc kobiet społeczność kobiet - PIEKIELKO.info

"Nie wiesz, co to znaczy być kobietą w Kabulu. Musimy się zakrywać od stóp do głów, tak, że nawet kostki nie mogą być widoczne. A jeśli są, zostaniemy pobite i wyzywane."
Tak napisała, Sohaila Danish, Afganka, w liście wysłanym internetem. Sohaila musiała wyemigrować ze swojego kraju. Mieszka w sąsiednim Pakistanie i działa w organizacji kobiecej RAWA (Revolutionary Association of Women of Afghanistan). To jeden z nielicznych sposobów, w jaki może opowiedzieć światu o tragedii kobiet afgańskich.
W 1992 roku, po obaleniu rządów prezydenta Najibullaha popieranego przez Rosję, do władzy doszli ultrafundamentaliści mudżahedini. Ograniczyli oni prawa kobiet do pełnego udziału w życiu społecznym, ekonomicznym, kulturalnym i politycznym. Gdy po czterech latach wojny domowej, 27 sierpnia 1996 roku władzę w stolicy Afganistanu, Kabulu, przejęli talibowie, kobiety zostały tych wszystkich praw pozbawione.
30 sierpnia 1996 - talibowie ogłaszają, że kobiety nie powinny pracować, ale pozostać w domu. Ich rzecznik Wakil Ahmad mówi dziennikarzom, że kobiety będą nadal dostawać pensje. Kilka dni później w wywiadzie dla CNN minister spraw zagranicznych talibów Sher Mohammad Istanikzai przyznaje, że są bez funduszy.
2 października 1996 - talibowie wprowadzają w Kabulu przymus modlenia się pięć razy w ciągu dnia. Amnesty International oskarża ich o wprowadzenie terroru. Obserwatorzy Amnesty twierdzą, że dzieci i kobiety są przez nowe władze źle traktowane. Tego samego dnia minister spraw zagranicznych Pakistanu ogłasza, że jego kraj uznaje talibów za legalną władzę w Afganistanie. Ich przywódców nazwał "ludźmi pobożnymi, bardzo kochającymi Islam". Później talibów zaakceptują jeszcze Zjednoczone Emiraty Arabskie i Arabia Saudyjska. Reszta świata nie uznała ich do tej pory.
Talibowie okupują prawie dwie trzecie kraju. Kontrolują stolicę, Kabul i dwa z trzech dużych miast: Kandahar na południu i Herat na zachodzie. Pozostała jedna trzecia państwa jest zajęta przez sojusz ugrupowań wrogich talibom. Niektóre z nich są fundamentalistyczne, inne bardziej nowoczesne.