| Kurduple |
|
|
|
Spis treści
Strona 2 z 2 Studiowały Kurduple mądre książki, obserwowały wszechświat, aż odkryły zjawiska, których Duży nie znał. Ani Duży, ani nikt inny. Potem wmówiły Kurduple Dużemu, że są wysłannikami Boga, że rozmawiają z Bogiem, że mają wpływ na jego wolę. I tu Kurduple wygrały. Kto jak kto, ale Bóg zawsze budził respekt, nawet u Dużego. Bronił się Duży na początku, łatwowierny przecież nie był, nie kupował niczego w ciemno. Kiedy jednak Kurduple powiedziały, że będąc im nieposłusznym, ściągnie Duży na siebie i swój lud gniew Boży, a chwilę potem w środku dnia zapadły egipskie ciemności, Duży się poddał. Uwierzył Kurduplom i wierzył im długo. Datki Kurduplom zanosił, czcił ich, ołtarzyki budował. Nawet dał sobie wmówić, że to dla jego dobra Kurduple kopią go w dupę. Aż tu kiedyś, zupełnie przypadkiem, Duży znalazł księgi, które przeczytały Kurduple i wszystko zrozumiał. Nie pytajcie mnie o motywy dalszych poczynań Dużego, bo tego niestety zrozumieć nie potrafię. Duży już wie, że Kurduple kłamią. Wie, że Kurduple nic nie mogą, niczego nie potrafią, a Bóg ma ich w dupie. Duży patrzy z pogardą, jak Kurduple pyskując wymachują karlimi rączkami i nic nie robi. Gdyby pierdnął, zmiótłby Kurdupli ze sceny. Czemu nie pierdnie? Nie wiem. Kiedy przypomnę sobie ilu kurdupli w historii ludzkości potrafiło ujarzmić całe narody, ogarnia mnie trwoga. Co będzie, jak i naszym się uda? (d.mlynarczyk)(.es) Przedyskutuj ten artykuł na forum. ( 0 postów) Komentarze (0)
 Napisz komentarz
|
||
Pokaz/Ukryj formę komentarza