| Nasze fobie |
|
|
|
Spis treści
Strona 2 z 4 Fobia to uporczywy lęk przed określonymi sytuacjami, zjawiskami lub przedmiotami. Lęk ten bardzo silnie wiąże się z unikaniem sytuacji wywołujących go i niezwykle utrudnia prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie. Otwarta lub zamknięta przestrzeń, ludzie, zwierzęta, przedmioty czy sytuacje. Dosłownie wszystko może być przyczyną fobii. Obecnie coraz częściej spotykane są tzw. fobie społeczne. Osoba dotknięta tego typu fobią odczuwa silny lęk przed sytuacjami, w których narażona jest na kontakt z innymi ludźmi - kontynuuje dr M.Podolska - Przykładem może tu być lęk przed wystąpieniami publicznymi czy przed nawiązywaniem rozmów. W takich sytuacjach boimy się, czerwienimy, mamy problemy jelitowe, drżą nam ręce. To tylko niektóre z możliwych objawów somatycznych naszego lęku. Fobie społeczne niezwykle utrudniają funkcjonowanie. Osoby dotknięte nimi, często mimo wysokich kompetencji wycofują się z życia społecznego wybierając pracę, w której nie jest wymagana ekspozycja społeczna, ale, w której się również nie realizują. Brak zadowolenia może się przełożyć na dalsze relacje, na życie prywatne, w którym pragniemy sobie kompensować braki na polu zawodowym. Nie leczone fobie mogą prowadzić do silnych zaburzeń emocjonalnych, do pojawienia się na przykład depresji. Powstaje pytanie, które zadaje sobie wiele osób dotkniętych fobią. Czy mogę coś dla siebie zrobić? Co mogę zrobić, by pozbyć się tego irracjonalnego lęku i spokojnie, normalnie żyć? Jeśli fobia przeszkadza w codziennym funkcjonowaniu, nie powinno się czekać, błędem jest przedłużanie stanu, który przynosi dyskomfort czy cierpienie. Takiego stanu nie można pozostawić samemu sobie. Nie oczekuj, że poradzisz sobie sama. Potrzebna jest profesjonalna terapia u specjalisty. Pomocy należy szukać przede wszystkim u psychologów(lub psychiatrów) - psychoterapeutów. Musimy wiedzieć, iż nie każdy psycholog jest psychoterapeutą, który zajmuje się leczeniem tego rodzaju zaburzeń. U podstaw fobii mogą leżeć przeróżne przyczyny, inne lęki, zaburzenia depresyjne czy też zaburzenia osobowościowe. Nie ma możliwości, żebyśmy sami się zdiagnozowali. To musi zrobić specjalista. Najistotniejsze jest to, by znaleźć faktyczny powód i przyczynę takiego a nie innego zaburzenia w funkcjonowaniu. Należy podkreślić, że nie jest to stan bez wyjścia! Najgorsze jest przekonanie, że nie można nic z tym zrobić. Z osobą o takim nastawieniu, bardzo ciężko się pracuje i rzeczywiście trudno jest jej pomóc. Natomiast, kiedy nastawimy się pozytywnie, kiedy wierzymy, że można sobie pomóc, że można podjąć próby dokonania zmiany naszego życia, wówczas bardzo dobre rezultaty daje korzystanie z psychoterapii. Kiedy podejmiemy już tą najtrudniejszą decyzję, i zapiszemy się na terapię, watro wiedzieć czego możemy się tam spodziewać. Istnieją różne rodzaje leczenia, których wybór uzależniony jest od tego, jak doszło do powstania fobii. Najlepsze rezultaty daje zastosowanie tak zwanego odczulania sytuacji lękowych - przekonuje dr M.Podolska. - Wyobrażamy sobie różne sytuacje związane z obiektem fobii, stopniowo, powoli zbliżając się do źródła lęku. Wyobrażamy sobie, do którego momentu nie czulibyśmy leku i w miarę trwania terapii ten lęk staje się coraz mniejszy. Na końcu dochodzimy do sytuacji, w której następuje bezpośrednia konfrontacja ze źródłem lęku. Dla osiągnięcia celu niezwykle ważna jest umiejętność relaksacji. Tego również uczymy się w trakcie terapii, która jest odpowiednio rozłożona w czasie. Znacznie trudniejsza i dłużej trwająca jest terapia oparta na konwencji analitycznej. Stosuje się ją wtedy, gdy nie jesteśmy w stanie ustalić, z jakiego powodu powstała dana fobia. Aby odnieść sukces w leczeniu należy dotrzeć do rzeczywistego powodu powstania lęku. Dlatego też sięgamy do przeszłości, do wczesnego dzieciństwa, w którym doświadczyliśmy czegoś, czego nie pamiętamy, a co może być przyczyną fobii. |
||