Przeciwdziałanie dyskryminacji w Polsce Drukuj Email
Spis treści
Przeciwdziałanie dyskryminacji w Polsce  -  Strona 2  -  Strona 3  -  Strona 4  -  Strona 5  -  Strona 6  -  Strona 7  -  Strona 8  -  Strona 9  -  Strona 10  -  Strona 11  -  Strona 12  -  Strona 13  -  Strona 14  -  Strona 15  -  Strona 16  -  Strona 17  -  Strona 18  -  Strona 19  -  Strona 20  -  Strona 21  -  Strona 22  -  Strona 23

Na czym polega ochrona przed dyskryminacją przewidziana w prawie karnym?
Kodeks karny z 1997 r. przewiduje karalność przestępstw, które mogą być popełnione z powodu nienawiści rasowej, niechęci do osób o odmiennych przekonaniach lub poglądach, wyznających inną wiarę, a także z zamiarem świadomego  dyskryminowania innych ludzi z różnych przyczyn. Chodzi w szczególności o przestępstwa:
przeciwko ludzkości (rozdział XVI), w tym w szczególności polegających na:
  • dopuszczeniu się zabójstwa lub spowodowaniu ciężkiego uszczerbku na zdrowiu osoby należącej do grupy narodowej, etnicznej, rasowej, politycznej, wyznaniowej lub grupy o określonym światopoglądzie – w celu wyniszczenia w całości lub w części tej grupy, albo stworzeniu dla osób należących do takiej grupy warunków życia grożących jej biologicznym wyniszczeniem (art. 118 Kodeksu karnego),
  • stosowaniu przemocy lub groźby bezprawnej wobec grupy osób lub poszczególnej osoby z powodu jej przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, politycznej, wyznaniowej lub z powodu jej bezwyznaniowości, a także publiczne nawoływanie do popełnienia takiego przestępstwa (art. 119 Kodeksu karnego), przeciwko wolności sumienia i wyznania (rozdział XXIV), w tym polegających na:
  • ograniczeniu człowieka w przysługujących mu prawach ze względu na jego przynależność wyznaniową albo bezwyznaniowość (art. 194 Kodeksu karnego),
  • złośliwym przeszkadzaniu publicznemu wykonywaniu aktu religijnego kościoła lub innego związku wyznaniowego o uregulowanej sytuacji prawnej, w tym złośliwym przeszkadzaniu pogrzebowi, uroczystościom lub obrzędom żałobnym (art. 195 Kodeksu karnego),
  • uczuć religijnych innych osób przez publiczne znieważanie przedmiotu czci religijnej lub miejsca przeznaczonego do publicznego wykonywania obrzędów religijnych (art. 196 Kodeksu karnego), przeciwko prawom osób wykonujących pracę zarobkową (rozdział XXVIII), w tym:
  • lub uporczywego naruszania praw pracownika wynikających ze stosunku pracy lub ubezpieczenia społecznego (art. 218 Kodeksu karnego), przeciwko porządkowi publicznemu (rozdział XXXII),w tym polegających na:
  • publicznym propagowaniu faszystowskiego lub innego totalitarnego ustroju państwa lub nawoływaniu do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość (art. 256 Kodeksu karnego),
  • publicznym znieważaniu grupy ludności albo poszczególnej osoby z powodu jej przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, wyznaniowej albo z powodu jej bezwyznaniowości lub naruszeniu nietykalności cielesnej innej osoby z takich powodów (art. 257 Kodeksu karnego). Postępowanie karne w tych sprawach wszczyna prokurator.
    Do organów prokuratury można zwrócić się z zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa.


kobieta