Przeciwdziałanie dyskryminacji w Polsce Drukuj Email
Spis treści
Przeciwdziałanie dyskryminacji w Polsce  -  Strona 2  -  Strona 3  -  Strona 4  -  Strona 5  -  Strona 6  -  Strona 7  -  Strona 8  -  Strona 9  -  Strona 10  -  Strona 11  -  Strona 12  -  Strona 13  -  Strona 14  -  Strona 15  -  Strona 16  -  Strona 17  -  Strona 18  -  Strona 19  -  Strona 20  -  Strona 21  -  Strona 22  -  Strona 23

Rasa i pochodzenie etniczne
Prawo wspólnotowe ustanawia zakaz wszelkiej dyskryminacji z przyczyn rasy i pochodzenia etnicznego – nie tylko w stosunkach zatrudnienia, ale także w sferze ochrony społecznej, łącznie z opieką socjalną i zdrowotną, w dziedzinie edukacji oraz dostępu do dóbr i usług oferowanych
publicznie, w tym do mieszkań.

Na czym może polegać dyskryminacja ze względu na rasę i pochodzenie etniczne?
Za naruszające zakaz dyskryminacji ze względu na rasę i pochodzenie etniczne uważa się:
  • odmowę przyjęcia do pracy (zatrudnienia) osoby należącej do określonej mniejszości narodowej lub etnicznej, z przyczyny przynależności do danej mniejszości, mimo że posiada ona równorzędne lub wyższe kwalifikacje w porównaniu z innymi kandydatami,
  • odmowę wstępu osobie o odmiennym pochodzeniu etnicznym do restauracji, kawiarni, dyskoteki, hotelu, odmowę jej obsługi w banku, w salonie fryzjerskim,
  • odmowę przyjęcia do szpitala, w przychodni zdrowia lub w gabinecie lekarskim tylko z powodu pochodzenia etnicznego.
  • tworzenie „gett” – osiedlanie osób należących do mniejszości narodowych lub etnicznych w określonych miejscowościach lub w dzielnicach większych miast, oferowanie im gorszego standardu zamieszkania,
  • złe traktowanie, włączając w to naruszanie nietykalności cielesnej, kierowanie obraźliwych słów, wyśmiewanie z powodu przynależności rasowej lub etnicznej.
Dlaczego takie znaczenie przykłada się do zakazu dyskryminacji mniejszości narodowych i etnicznych w dostępie do edukacji?
Dyskryminacja w dostępie do edukacji wynika z nieprawdziwego założenia, że dzieci imłodzież z określonych mniejszości etnicznych nie są w stanie poradzić sobie w „normalnej” szkole. Wszelkie ograniczenia w dostępie do edukacji na równych warunkach z innymi dziećmi uniemożliwiają dzieciom z mniejszości narodowych i etnicznych zdobycie odpowiedniego wykształcenia, pozwalającego na życie w demokratycznym społeczeństwie i znalezienie zatrudnienia na konkurencyjnym rynku pracy. Szkoły i publiczne placówki oświatowe powinny umożliwić uczniom podtrzymywanie poczucia tożsamości narodowej, etnicznej, językowej i religijnej, a w szczególności naukę języka oraz własnej historii i kultury (art. 13 ustawy o systemie oświaty z 1991 r.).




kobieta