|
Przeciwdziałanie dyskryminacji w Polsce
|
|
|
|
Spis treści
Strona 6 z 23
Wiek
Wiek wyznacza granice aktywności zawodowej – z jednej strony określa, od kiedy nabywa się zdolność do zarobkowania własną pracą w ramach stosunku pracy, z drugiej strony wskazuje, do kiedy pracownik może korzystać w pełnym zakresie z konstytucyjnych gwarancji ochrony pracy.
Zakaz dyskryminacji ze względu na wiek dotyczy zarówno osób w młodym wieku, jak i osób starszych (na przykład w wieku przedemerytalnym). Szczególne znaczenie ma ochrona przed zwolnieniem z pracy osób w starszym wieku, ponieważ im najtrudniej znaleźć inną, nową pracę.
Na czym może polegać dyskryminacja w zatrudnieniu ze względu na wiek?
- Nie można uzależniać zatrudnienia od wieku – zwłaszcza nie można kierować ofert pracy z podkreśleniem, że zatrudni się tylko młode osoby – chyba że prawo przewiduje określone granice wiekowe dla zatrudnienia na określonym stanowisku pracy. Możliwe jest natomiast uzależnienie zatrudnienia od odpowiednich kwalifikacji i doświadczenia zawodowego, co może pośrednio oznaczać, że spośród starających się kandydatów, pracę otrzyma osoba w wieku średnim, w którym owe doświadczenie zawodowe już się ma. Dlatego dyskryminujące jest zamieszczanie w gazetach ofert pracy ze wskazaniem akceptowanej przez pracodawcę górnej granicy wieku kandydatów (na przykład: „Zatrudnię sekretarkę w wieku do 25 lat”, „Zatrudnię robotnika budowlanego w wieku do 35 lat”).
- Dyskryminujące jest pomijanie pracowników w wieku dojrzałym (na przykład po ukończeniu 50 lat) przy kwalifikowaniu do kursów i szkoleń podnoszących kwalifikacje zawodowe, z argumentacją, że z podwyższonych kwalifikacji takiego pracownika pracodawca nie będzie miał korzyści ze względu na osiągnięcie przez niego w nieodległej przyszłości wieku emerytalnego.
|
