• Powieksz rozmiar czcionki
  • Pomniejsz rozmiar czcionki
  • Domyslny rozmiar czcionki
Telewizyjna rzeczywistość Drukuj Email
Wpisała: (.es)   
cafe010Telewizyjna rzeczywistość - magazyn taniej sławy
Loana, Pietro i Zlatko mieszkają na poddaszu w Berlinie, Paryżu lub Rzymie pod inwigilującym okiem kamer. Poza ekshibicjonizmem, łączy ich inna wspólna cecha: są sławami biedoty. W 2003 roku, Endemol France nadał w TF1 program Nice people (Mili ludzie): 12 młodych osób, pochodzących z 4 krajów Europy, zamknięto w luksusowej willi, mającej 420 m2, i było filmowanych przez 22 godziny na dobę przez 3 miesiące. Rozczarowująca oglądalność wcale nie przekonała inwestorów do przekazania pieniędzy na pomysł Hiszpańskiej oberży. Od wejścia na ekrany w 1999 programu Big Brother, wymyślonego przez przedsiębiorcę holenderskiego Johna de Mol, kanały telewizyjne na całym kontynencie szybko dostrzegły żyłę złota w postaci ludzkich "królików doświadczalnych". W Hiszpanii pierwsza edycja Wielkiego Brata przyciągnęła uwagę 12 milionowej widowni, czyli jednej trzeciej społeczeństwa. We Francji transmisja programu Ile de la tentation (Wyspy pokus) przyciągnęła przed ekrany telewizorów 60% osób między 15 a 24 rokiem życia. Zamknięcie, nadzór, nagroda - jeżeli przepis "telemarketingu" jest identyczny, można zatem wyróżnić trzy kategorie emisji telewizyjnych : wyścig szczurów czyli Dwa światy w Polsce, telewizyjny hak czyli Amici we Włoszech lub brytyjska miłosna gra - Kawaler (Bachelor).
Chcesz przeczytać więcej? zarejestruj się!





kobieta