| Zagubiona miłość |
|
|
|
Spis treści
Strona 1 z 2 Przeszła mimo... Zwiewna, ulotna i zniknęła za rogiem ulicy. Zapatrzona w jej postać nie zareagowałam i teraz szukam jej w każdym zakątku ziemii.  Tak to zwykle bywa. Nie nadążamy z naszymi reakcjami, myśląc podświadomie, że jakoś to będzie. Że chwila ułudy trwać będzie wiecznie i możemy się w niej zanurzyć i nią upajać. Nic bardziej błędnego. Do głosu powinien dojść racjonalizm, pozwalający nam w miarę bezpiecznie zatrzymać tę ulotność. Jeśli same o siebie nie zadbamy to w znakomitej większości przypadków pozostaniemy same. Nie bójmy się podejść, zapytać o drobiazg by nawiązać tę cienką nić porozumienia, która otworzy możliwość do dalszego działania. W czasach gdzie zawrotna prędkość życia stanowi jego podstawę nie oszukujmy się marzeniami. Na nie przyjdzie czas później. Chwytajmy tę ulotność drapieżnie i mocno gdy taką szansę dostaniemy. Carpe diem - i oto roztoczą sie przed nami nowe możliwości poznania tej jedynej, wyśnionej, wymarzonej. |
||